در مقالهای که میخوانید درباره هنرمند معروف دن رورتی (Dan Roarty) صحبت خواهیم کرد .
گاهی دیدن یک تکعکس خالیی که طبیعی طراحی شده است ، خالی از لطف نیست . در صورتی که که به سختی بشود از عکس واقعی تشخیصش داد .
برخی از آثار دن رورتی :
دن رورتی متولد کاناداست . او با بسیاری از شرکتهای بزرگ صنعت فیلم و بازی مانند اکتیویژن، ۲K و کریستال داینامیک همکاری داشته است . رورتی، این پرتره به نام «تولدت مبارک، نانا» را برای جشن تولد مادربزرگش ساخته است .
گفتگو با دن رورتی :
آنطور که خودش میگوید باید برای چنین پروژهای وسواس بسیار به خرج داده:
«مسلماً تا یک آدم وسواسی نباشید، سعی نمیکنید طرحتان تا جای ممکن واقعی به نظر برسد، یا با دست خالی و بدون اسکن و عکس و چیزهای مشابه این کار را انجام دهید . بنابراین فکر میکنم آنقدر وسواس به خرج دهم تا روزی کسی نتواند تفاوت طرحهایم را با واقعیت تشخیص دهد… تولدت مبارک نانا، نام پروژهای است که به خاطر مادربزرگم شروع کردم . او همیشه منبع الهام من بوده و من به خاطر این هنرمند هستم که مادربزرگم هنرمند بوده است . بنابراین سعی کردم این کار را تقریباً همزمان با تاریخ تولد او تمام کنم . پس این کار را انجام دادم تا به او ادای احترام کنم . من تعداد زیادی از عکسهای مادربزرگم را استفاده کردم چون میخواستم کاملاً منبع الهام من باشد .»
دن رورتی دربارهی شروع به ساخت پروژه در ویدیوی اختصاصی این کار گفت :
«من تقریباً برای تمام پروژههایم از یک صورت استفاده میکنم . من از یکسر ساده شروع میکنم و شروع به تندیس گری میکنم . بعضی از جزئیات دقیقتر را از عکسهای مرجع نگاه میکنم . اینجاست که تقارن صورت را از بین میبرم . با نگاه به عکسها میتوانم تشخیص دهم که مثلاً یک چشم کمی بالاتر از دیگری است . بعد هم شروع به رندر گرفتن میکنم و در همین حال ترکیبی که میخواهم را نیز میسازم . یکی از چیزهایی که موقع ساخت پوست مناسب دیدم ، این بود که سه لایهی مختلف رنگی بسازم که جلوهی واقعیتری به کار میدهد .
ابتدا کمی لکوپیس با رنگ قرمز اضافه میکنم . بعد هم همین کار را با رنگ آبی انجام میدهم . این کار کمی کار را واقعیتر میکند و کمی تنوع رنگی را نیز افزایش میدهد . باید تکسچر اولیهی خوبی داشته باشید و بعد جزئیات را درجایی که دوست دارید ، مانند پیشانی یا خالها ، اضافه کنید . از چیزهایی که میخواهم رویش کنترل داشته باشم مقدار بازتاب و نور اسپکیولار است که پوست صورت دریافت میکند و بازتاب میدهد . برای این کار از یک نقشهی بازتاب یا اسپکیولار استفاده میکنم که از روی جزئیات نقشهی نرمال و Ambient Occlusion و Cavity ساختهشدهاند .
داخل فتوشاپ این نقشهها را وارد میکنم و یکییکی رویهم میگذارم . قسمتهایی که بازتاب بیشتری احتیاج است ، سفید و قسمتهایی که بازتاب کمتری احتیاج است تیره یا سیاه میکنم . هر بار که بر روی شخصیت جدیدی کار میکنم کافی است که چشمهایی که قبلاً ساختهام را بگیرم و رنگش یا شدت بازتابش را تغییر دهم . چشمها را در مایا با تنها سه بخش مختلف ساختهام ؛ پوستهی خارجی که تنها بازتاب ایجاد میکند و شامل لنز میشود ، و همچنین عنبیه بهعلاوهی مردمک داخل چشم که نسخهی مقعر لنز است .»
مراحل ساخت موها به گفته خود دن رورتی :
اولین مرحله :
مدل Low-Polygon را وارد مایا کنید . بخشی از مدل که میخواهید موها را اضافه کنید جدا میکنید و نوارهای مو را به آن اضافه کنید .
برای این پروژه از ابزار Shave And a Haircut استفاده کنید؛ اینجا، یکی از سختترین بخشهای کار است . چراکه باید هر نوار مو را بگیرید و تنظیم کنید . خوشوقتانه، Shave And a Haircut قلمهای خوبی را در اختیار قرار میدهد .
مراحل بعدی :
بعدازاین که نوارهای مو را ساختید نوبت به این میرسد که نوارها را به موی مایا تبدیل کنید . این کار کمک میکند که بتوانید از شیدرهای V-Ray استفاده کنید . من در این پروژه از چند لایه نوار استفاده میکنم که هرکدام یک سیستم موی جدا به من میدهد . برای دستهی اصلی ، چون میخواهم خیلی پُرپشت باشد ، یک سیستم مو به آن اضافه میکنم . این سیستم مو بین نوارها را نگاه میکند و تار موها را بین نوارها میکارد . بنابراین لازم نیست نگران کم بودن نوارهایی که ساختهام باشید . برای دسته موهای دیگر، سیستم موهای دیگری میسازید که برای هر نوار یک تار مو دارد . این کار حس پراکندگی بیشتری به کار میدهد .
برای نورپردازی صحنه، از یک تصویر HDRI استفاده کنید که نمای واقعگرایانهی خیلی خوبی به کار بدهد . من یک نور سقفی در نظر گرفتم و چند صفحه به رنگ سفید یا کرم ساختم . بعد هم ویژگی Global Illumination را روشن کردم که باعث میشود صفحهها رنگهای صحنه را بازتاب کنند . اگر شدت نور را زیاد کنید ، شدت نور اصلی باعث میشود صورتش بیشازحد روشن به نظر برسد یا دکمههای لباس و بادکنکها زیادی بدرخشند . بنابراین صفحهها را اضافه کنید که تنها روی موها و شانههای مدل تأثیر میگذراند و به خاطر سایهی موها خیلی صورت روشن نمیشود .
مراحل پایانی :
در آخرین مرحله وارد فتوشاپ بشوید . وقتی همهی لایههای مختلف را رندر گرفتید ، آنها را وارد فتوشاپ کنید . من دو لایه رندر هم برای موهای صورت و لباس داشتم و آنها را در حالت Screen روی لایههای دیگر قراردادم . درواقع میخواستم نشان دهم که روی صورت کمی مو وجود دارد ، اگرچه نمیخواستم زیادهروی کنم . برای همین بخشهایی را پاک کردم . میتوانید کمی روی بینی، چانه و پیشانی مو ببینید . برای موهای لباس هم لایهی خز را در حالت Screen اضافه کنید . درنهایت تمام چیزهایی را که لازم دارید در لایههای مختلف بگذارید . در لایهی آخر رندر نقشهی عمق را قرار بدهید . از این لایه برای ساخت عمق میدان استفاده کنید . من معمولاً کمی نویز هم به تصویر اضافه میکنم . این کار ، حس عکاسی با دوربین واقعی را افزایش میدهد .
من به آثارم نگاه میکنم و از ساختشان لذت میبرم . اما همیشه وقتی به گذشته نگاه میکنم مشکلاتی را میبینم که میتوانستم حل کنم . آنقدر به کارم ادامه میدهم که فکر کنم دیگر جایی برای پیشرفت نداشته باشم . اگر به کارهای قبلیام نگاه کنید، مشکلات زیادی هست و سعی میکنم آنقدر کارکنم تا بهجایی برسم که بگویم: خب، این دقیقاً شبیه یک عکس است .
برای آشنایی بیشتر با این هنرمند ( دن رورتی )میتوانید دیگر کارهای دیگر او را در صفحه شخصیاش ملاحظه نمایید.